Zwart, Wit

Ik kan er niet zoveel aan doen. Het boeit me, het triggert me en ik vind er wat van..
In mijn vorige blog een kaartje waarop te zien is hoe de wereld rood kleurt. Nu een dag of 10 verder…

10 april 2020

Leg de plaatjes naast elkaar en zie de verdubbeling. En dan de discussie afgelopen week in de 2e kamer. Met onze nationale roeptoeter voorop…. Het is echt geen sinecure, we hebben een groot probleem met beschermingsmiddelen. Het is goed dat de 2e kamer de regering blijft controleren, maar dan toch…Op zoek naar het afdwingen van garanties die gewoon niet te geven zijn. De hoge toon, de verwijten… Je hoeft er toch niet voor doorgeleerd te hebben dat je kunt begrijpen dat als de hele wereld hetzelfde wil… het er niet zo even is. Misschien hadden ze… mogelijk zou het dan… Wat we in elk geval weten is dat we het eigenlijk helemaal niet weten. Dat maakt angstig, want wat willen we graag alles weten, de grip er op hebben.

Dan gisteren; de tiende Passion, hoe anders werd het deze keer. Bijna 2,8 miljoen mensen keken naar de directe uitzending. Heel veel positieve reacties op Twitter, de tijdlijnen in Facebook.. veel waardering. Mooie terugblik en Johny de Mol als eigentijdse actuele verteller die ‘echt’ was. Het thema “Geef mij je angst”. Met dat lied door vele zangers en zangeressen virtueel als digitaal koor, gezongen, werd de uitzending beëindigd. Symbolisch door samen te zingen net zoals het samenwerken on de gevolgen van het het virus te bestrijden, kijk maar.

De ene dag de hoge toon in de 2e kamer, de andere dag een heel andere toon in de Passion uitzending. Een boodschap van geloof, hoop en liefde. Oproep om de angst te ruilen voor hoop. In dezelfde uitzending het lied “Zwart Wit”

Denk niet wit, denk niet zwart, denk niet zwart-wit
Maar in de kleur van je hart, maar in de kleur van je hart

Frank Boeijen

Misschien lukte het in de 2e kamer nog niet zo goed om die angst om te zetten in hoop en stokte even het denken in de kleur van het hart en werd het zwart-wit.

Ik, zij, wij, jij….

Zit ik in een film? Wat voor film is dit dan? Horror, drama?

Ik en de rest 2020

Gisteren kwam ik een videobericht van een verpleegster uit New York tegen. Ze vertelde dat ze haar ziekenhuis in 13 uur in een oorlogsgebied zag veranderen. Amerika heeft de meeste besmette gevallen, met New York als brandhaard.

In mijn vorige blog van 21 maart had ik het over Trump. Amerika was nog niet zo getroffen. Hoe anders is, nu nog geen week verder. Inmiddels was de grootste fan van Trump uit Brazilië, Bolsonaro, ook wereldnieuws. Soortgelijke retoriek als zijn roerganger. Wat mij opvalt is dat deze mannen wel heel vaak spreken in de ‘ik’ vorm en dat als er problemen zijn, dat het bij de ander ligt. Zij doen dit. En als het over wij gaat, dan hebben ze het alleen over gelijkgestemden.

Het is 27 maart. Het virus waart rond en is nog niet uitgeraasd.

27 maart 2020

Nu wij mensen langzaam maar zeker er achter komen dat we nog niet veel weten en dat we echt niet alles kunnen beheersen kleurt de wereld rood. Er is geen ik, geen zij, of een begrensde wij. Het is een WIJ zonder grenzen. Het rood symboliseert voor mij de kleur van bloed. Dat is wat wij als mens gemeen hebben. Het maakt geen onderscheid, het maakt niet uit waar je woont, of waar je wieg hebt gestaan. Ik weet hoe ik in deze wereld sta, en jij?