Tante Lies

Hoe is met jouw tante Lies?

Ik ben tegen, ik ben voor.

Ik geloof nergens in, ik geloof in iets.

Ik vertrouw op de overheid, de overheid is een instrument van QAnon.

Vaccinatie moeten we verplichten, vaccinatie is alleen maar bedoeld om ons chips in te planten.

Covid 19 is op Ć©Ć©n plek in China ontstaan, Bill Gates heeft het virus bedacht om ons te kunnen chippen.

Ik doe mee, ik doe niet meer mee.

Ik geloof in God, ik geloof in bovennatuurlijke wezens.

Ik geloof in mezelf, ik ben mezelf al een tijdje kwijt.

Dierenmarkten zijn een broeihaard voor zoƶnose. Zoƶnose is een verzinsel door de farmaceutische industrie.

Tante Lies is dood.

Wie is tante Lies, wie is tante, wie is, wieā€¦..

Tante Lies is je buurvrouw….

Oh, ik geloof niet dat ik haar kenā€¦

Hoi Bo, hoe is….

Zomaar een gesprekje tussen twee jonge mannen.

Foto door Miguel Ɓ. PadriƱƔn via Pexels

B Ik lig in het ziekenhuis
A Zo hoezo?
B Corona
A Shit johā€¦
B Zekers, was een paar weken geleden als vanouds in de Bullit
A Ja, ff lekker uit ons dak, werd wel weer tijd
B Heb Fez ook nog gesproken
A Ja ik ook, was ook ziek hƩ
B Ook Corona hoorde ik, net als Doortje
A Doortje?
B Ja Doortje is ook ff out, haar vriend Thijs ook
A Shit joh, dat is balen
B Meer dan dat, ik stik zowat joh.. Mijn opa ligt inmiddels op IC en mijn moeder is thuis. Kan niet werken, heeft ook klachten.
A O ja, die werkt in het ziekenhuis hƩ.
B Yip, nu ff niet dan. Het is wel shit, opa op IC, moeder thuis en ik hoorde dat de Bullit nu dicht is voor 2 maanden. Was een echte uitbraak, meer dan 20 waren het haasje.
A Zo, dat valt tegen, nou ja gelukkig organiseert Damian komend weekend in de schuur van Melle een partyā€¦
B <..>
A BO?
B Mijn zus kwam er tussen; opa is dood.
A Zo dat is shit zeg, was zeker ‘dor hout’
B Humā€¦
A Nou je weet wel oud en versleten, gaat toch een keer dood, toch?
B Hij was mijn beste vriend, kon hem echt vertrouwen hij was nog geen 60 en nog elke dag aan het werk.
A Nou ik ga hangen hoor, sterkte hƩ

Een hele generatie jonge mensen, jong volwassenen moeten inleveren. Via de YouTube kanalen roepen voor hen bekende Nederlanders op om niet meer mee te doen aan de coronamaatregelen. Het is voor veel van deze jonge mensen een ‘ver van mijn bed’ show. Totdat het dichtbij komt en iemand persoonlijk treft. Voor de grote buitenwereld blijven we stoer, van binnen gaat er iets onherstelbaars kapot.

Als we straks een eind verder zijn en we deze pandemie achter ons hebben zullen we best weer opkrabbelen en het leven weer kunnen leiden zoals we gewend waren. Maar wat onherstelbaar kapot is, is kapot. Daar moeten we mee leren leven. Laten we toch vooral niet tegen over elkaar gaan staan en de gelederen sluiten om zo min mogelijk onherstelbaar kapot te laten gaan.

Dashboard

Het dashboard

Met gezond verstand en medemenselijkheid en bovenal enig respect gaat het ons wel lukken.

Overspoeld worden we momenteel met informatie over de verspreiding van het virus. Wat we wel en wat we niet moeten doen. Autoriteiten, zelf bedachte autoriteiten. Politieke agenda’s. Verborgen agenda’s. De gedragsdeskundigen en de sociologen hebben nog nooit zoveel actueel te bestuderen materiaal voorbij zien komen.

Inmiddels ben ik zelf in een fase van het leven dat ik meer en meer kan spreken vanuit ervaringen en kennis die ik door studie heb opgedaan. Wellicht behoor ik nu voor enkele, relatief kleine, groepen in de samenleving tot…. ja tot wat eigenlijk?

Ja tot wat eigenlijk? Misschien is dat wel de kern van waar we voor staan als individu in een samenleving die worstelt met een virus die alles wat zo vanzelfsprekend leek, omver schopt. Een overheid die ingrijpende maatregelen treft. Ondernemers die hun levenswerk in rook zien opgaan. Sociale verbanden ontwricht en niet te verwerken emoties gedempt. En dan die vraag? Tot welke groep behoor ik?

Gisteren kwam een reportage voorbij in de uitzending van 1 Vandaag. Een zoon vertelde dat zijn vader hem niet meer als zijn zoon beschouwt. De zoon gaat niet mee in de beelden van zijn vader. Hij vindt dat zijn vader meegezogen wordt in een complottheorie die ver van de werkelijkheid staat. Er is niet over te praten. De stelling is opgetrokken. Wat vader zegt en vindt is in zijn optiek de waarheid. De zoon gelooft niet in de ene waarheid en houdt zich meer vast aan wat hij er zelf over leest en onderzoekt. De vader wil niets meer met zijn zoon en de zoon mist zijn vader. “Want we deden heel veel dingen samen, hij was meer een maatje”.

Hoe triest is dit wel niet. Het laat ons in een hele persoonlijke situatie zien dat we heel veel moeite hebben met de situatie die is ontstaan. Ik kijk regelmatig op het dashboard Covid 19 van de overheid (ja, ik geloof daar in) voor de actuele situatie. Probeer daar dan rekening mee te houden. Vandaag kreeg ik een idee voor nog een dashboard. Want zeker is, dat er in elk geval Ć©Ć©n groep is waartoe ik behoor. De mensheid. Een dashboard van de humanity. Een dashboard waarop we bijhouden hoe het staat met ons gezond verstand, de medemenselijkheid en bovenal respect voor elkaar. Is dat niet veel belangrijker dan welk dashboard dan ook?

Plussen en minnen…..

We worden er mee groot gebracht. Tegenstellingen. We leren het al op school; op versus neer, meer versus minder, groot versus klein, jong versus oud etc.

Hele lessen worden er aan besteed. Onderscheid maken…
Het is nodig om het verschil te kunnen zien en te maken. Om te kunnen functioneren in een steeds complexer wordende wereld. Het verschil tussen goed en kwaad, wit en zwart, zoet en zuur, plus en min.

Hoe anders wordt het als het leren zien van verschillen leidt tot foutief discrimineren? Of erger nog; racisme!
Het zit niet in de tegenover elkaar gestelde woorden, maar in de lading wat er aan wordt gegeven. Wat voor de Ć©Ć©n goed is, is voor een ander echt fout. Denk maar eens aan medicatie. De ene mens overleeft door de medicatie, terwijl een ander mens aan dezelfde medicatie ten onder gaat.

We leven inmiddels in een wereld waar politici , ja zelfs wereldleiders, de tegenstellingen vergroten. Het ene goed is alleen goed… al het andere deugt niet. We luisteren er ook niet meer naar… Zelfs niet als a-politieke wetenschappers advies geven wat niet past in het politieke straatje. De gevolgen zijn in de wereldwijde coronacrisis af te lezen. Het is niet best… en ja het is natuurlijk weer het ‘gewone volk’ dat de grootste klappen krijgt.

Tegenstellingen het wordt ons geleerd al vroeg op de lagere school. Wat ik ook heb geleerd op dezelfde school is dat de plus en de min elkaar soms nodig hebben. Vooral als het donker is…

laat het lampje maar branden

In een stil moment moest ik daaraan denken, een lampje, een lichtje dat gaat branden als de plus en min goed met elkaar in verbinding staan.

Het is misschien een kwestie van plussen en minnen, wellicht wat naĆÆef, maar zou het niet helpen als juist in deze tijd de politieke leiders hun best doen om het licht van verbinding te laten schijnen over onze wereld?

Erbarmelijk

daar wordt je niet vrolijk van

Soms springt er een woord op in je gedachte bij een bepaalde gebeurtenis. Zo volgde ik via de Facebook de wekelijkse persconferentie van de Min. President, bij afwezigheid van de premier door Hugo de Jonge. Nu kun je op Facebook reageren op wat voorbij komt ‘live chat’. Gelukkig kun je het uitzetten, maar daar kwam ik wat later achter.

Wat zag ik in een korte tijd een hoop narigheid voorbij komen. Verwensingen, verwijzingen naar dictaturen, gedachtes dat alles een complot is. Er is geen corona, ‘ze willen absolute macht’. “Het volk wordt monddood gemaakt”. En nog veel meer van dit soort negatieve gedoe dat in elk geval niet tot iets positiefs leidt.

Erbarmelijk dacht ik, wat een waanzin en wat bezielt die mensen. Hoe ver heen moet je zijn om je zo te laten gaan?

Al snel kwam, waarschijnlijk door de associatie een ander woord in mijn gedachten; barmhartig.

met medelijden en liefde

Als ik al die narigheid aan woorden, geadresseerd aan een ander mens, zo voorbij zie komen, dan, ja dan vraag ik me echt af of er ook nog wat anders in deze mensen zit. Zouden ze weg lopen van hun medemens of met ze in gesprek gaan? Zouden ze niet toch een deken om iemand heen leggen die het koud heeft.

Natuurlijk zijn het verschillende grootheden, een politicus of een zwerver, maar toch..

allemaal mensen

Naast corona is er ook een andere fenomeen dat wereldwijd de aandacht trekt. Racisme wordt als containerbegrip gebruikt om ongelijkwaardigheid van mensen aan de kaak te stellen. Iedereen die een beetje nadenkt en verder kijkt dan de eigen omgeving, kan niet anders dan beamen dat we daar nog een wereld in te winnen hebben. Corona is een virus en overkomt ons, maar hoe we met elkaar omgaan overkomt ons niet. Dat doen we zelf, door ons gedrag, onze manier van uiten. De grote meerderheid van de mensheid laat niet van zich horen en leiden hun leven. Relatief kleine groepen, al dan niet aangevoerd door sommige roeptoeters die alleen in zichzelf geloven, zij trekken de aandacht. Gelukkig zijn er ook mensen uit die grote meerderheid die af en toe wel van zich laten horen. De stem van de nuance, de stem van verbinden, de stem van respect voor ieder individu, de stem van…

Linksom of rechtsom we zijn mensen aan elkaar gegeven om er wat van te maken in deze wereld, laten we leren van onze geschiedenis en niet weer de fouten maken van een wereld in verdeeldheid. Het begint bij Ć©Ć©n en het moddert verder, tenzij we het een halt toeroepen. Dat begint bij een andere Ć©Ć©n die in de spiegel kijkt en begrijpt dat dit niet de goede toon is die een samenleving verder brengt. Ik kijk regelmatig in die spiegel, en jij?

Hoe vrij is vrij?

Vanmorgen op de televisie sprak een ondernemer van een restaurant en, ik dacht zijn kleindochter, over de vrijheid. Tenslotte is het vandaag 5 mei en vieren we onder bijzondere omstandigheden het feit dat we 75 jaar geleden als land volledig zijn bevrijd. De vraag die aan beide werd gesteld werd; “voel jij je vrij?”

De jonge dame was vrij rap met haar antwoord. Nee, zei ze, ik kan niet doen wat ik wil, ik kan niet overal heen waar ik naar toe wil. De oudere ondernemer moest er even iets langer over nadenken. Ook hij kwam op een wat genuanceerder nee. Hij vertelde zich niet volledig vrij te voelen. Zijn restaurant moest dicht.

Een dag eerder begon de koning zijn toespraak;

” Het voelt vreemd op een bijna lege Dam. Maar ik weet dat U, dat jij, deze Nationale Herdenking meebeleeft en dat we hier samen staan. In deze uitzonderlijke maanden hebben wij allemaal een deel van onze vrijheid op moeten geven. Sinds de oorlog heeft ons land iets dergelijks niet gekend.”

De koning beaamt we hebben een deel van onze vrijheid moet opgeven, maar er is een essentieel verschil want, zo vervolgt hij in zijn toespraak;

“Nu maken we zelf een keuze. In het belang van leven en gezondheid. Toen wĆ©rd de keuze voor ons gemaakt. Door een bezetter met een ideologie zonder genade die vele miljoenen mensen de dood in joeg.”

Een dag eerder was het woord aan Arnon Grunberg. Zijn 4 mei lezing met als thema “Herdenken gaat uit van de vaststelling dat het verleden niet voltooid is”
Hij deelde een ooggetuige verslag van Filip MĆ¼ller die zeer dicht bij de doden is geweest. Hij was een Slowaakse Jood, lid van het Sonderkommando van Auschwitz-Birkenau. Ik citeer een stukje wat mijn maag deed omdraaien bij het horen daarvan.

Moeder en baby

“De naakte vrouwen staan met hun kinderen voor de executiemuur. Toen knalden er opeens een paar schoten door de stilte. Het kind was van opzij in de borst getroffen. De moeder, die voelde dat het bloed van haar kind langs haar lichaam liep, verloor haar zelfbeheersing en smeet de moordenaar het kind in het gezicht, toen die de loop van zijn wapen al op haar had gericht.”

Het zijn verschillende grootheden waar ik nu over spreek. Daar ben ik me terdege van bewust. Je zult maar ondernemer zijn en je ziet je levenswerk wegkwijnen door overheidsingrijpen. Je zult maar jong zijn en van het leven willen genieten en alle festivals zijn voorlopig verboden, door overheidsingrijpen. Maar weet, stel…
Je doet het toch… je opent je restaurant, je cafĆ©. Je organiseert via Facebook een festival op een geweldige verlaten parkeerplaats. Je weet in elk geval zeker dat jouw niet zal overkomen wat die naakte vrouw aan die muur is overkomen. Je beland echt niet tegen een muur om afgeschoten te worden.

Onze vrijheid om te bewegen en te doen waar we zin in hebben is beperkt. In vrijheid hebben we gekozen voor mensen die nu hele zware beslissingen moeten nemen. Dat is waar we heel dankbaar voor moeten zijn en dat we dat nooit zullen vergeten. Juist, deze vrijheid is ons grootste goed om te bewaken. Want het is die vrijheid die ons bescherming biedt tegen de willekeur en waanzin van types die het niet zo op hebben met een vrije democratische rechtstaat. Vrijheid is ons grootste goed. Dat is niet te koop of af te kopen. Maar toch, voor die ondernemer, de jongeren en vele anderen zal de vraag spelen: hoe vrij is vrij?

Zwart, Wit

Ik kan er niet zoveel aan doen. Het boeit me, het triggert me en ik vind er wat van..
In mijn vorige blog een kaartje waarop te zien is hoe de wereld rood kleurt. Nu een dag of 10 verder…

10 april 2020

Leg de plaatjes naast elkaar en zie de verdubbeling. En dan de discussie afgelopen week in de 2e kamer. Met onze nationale roeptoeter voorop…. Het is echt geen sinecure, we hebben een groot probleem met beschermingsmiddelen. Het is goed dat de 2e kamer de regering blijft controleren, maar dan toch…Op zoek naar het afdwingen van garanties die gewoon niet te geven zijn. De hoge toon, de verwijten… Je hoeft er toch niet voor doorgeleerd te hebben dat je kunt begrijpen dat als de hele wereld hetzelfde wil… het er niet zo even is. Misschien hadden ze… mogelijk zou het dan… Wat we in elk geval weten is dat we het eigenlijk helemaal niet weten. Dat maakt angstig, want wat willen we graag alles weten, de grip er op hebben.

Dan gisteren; de tiende Passion, hoe anders werd het deze keer. Bijna 2,8 miljoen mensen keken naar de directe uitzending. Heel veel positieve reacties op Twitter, de tijdlijnen in Facebook.. veel waardering. Mooie terugblik en Johny de Mol als eigentijdse actuele verteller die ‘echt’ was. Het thema “Geef mij je angst”. Met dat lied door vele zangers en zangeressen virtueel als digitaal koor, gezongen, werd de uitzending beĆ«indigd. Symbolisch door samen te zingen net zoals het samenwerken on de gevolgen van het het virus te bestrijden, kijk maar.

De ene dag de hoge toon in de 2e kamer, de andere dag een heel andere toon in de Passion uitzending. Een boodschap van geloof, hoop en liefde. Oproep om de angst te ruilen voor hoop. In dezelfde uitzending het lied “Zwart Wit”

Denk niet wit, denk niet zwart, denk niet zwart-wit
Maar in de kleur van je hart, maar in de kleur van je hart

Frank Boeijen

Misschien lukte het in de 2e kamer nog niet zo goed om die angst om te zetten in hoop en stokte even het denken in de kleur van het hart en werd het zwart-wit.

Moorkoppen

Ik vind ze lekker, al is het verorberen er van een grote uitdaging. Een beetje fatsoenlijk naar binnen werken, het lukt me zelden. Gelukkig als ik in het restaurant van een HEMA filiaal iemand ook een poging zie wagen, besef ik dat ik niet de enige ben. Het blijft een uitdaging.

Moorkop wordt chocoladebol.

Vandaag werd de moorkop zowaar landelijk nieuws. Eerst als persbericht van de HEMA, al snel later in de middag een aanvulling.

Een bakker in Monster moest zijn zaak sluiten, omdat hij had besloten zijn zelfgemaakte moorkop voortaan onder de naam ‘roomkop’ te verkopen. Politie moest er aan te pas komen. Een cliĆ«nt eiste agressief in de winkel en bedreigingen op sociale media deden hem besluiten de winkel dicht te doen, omdat zijn personeel gevaar liep.

Ik probeer te begrijpen wat er in iemand om moet gaan om zover te gaan dat mensen hun winkel moeten sluiten. Trots op Nederland? Ja, zeker ik ben trots op dit land. Op zijn geschiedenis. Op zijn image van de dominee en de koopman. Trots op de ruimte die de democratie heeft in het politieke stelsel. Hangt die trots dan samen met het behoud van de moorkop, de negerzoen of… ik durf het bijna niet meer te benoemen ‘zwarte piet’.

Al eerder bepleitte ik ergens dat we onze geschiedenis niet door de bril van nu moeten zien. Als we dat zouden doen, dan wordt het een zwartgallig verleden. We moeten alles bezien in de tijd en plaats van het moment. Beoordelen achteraf is een koe in zijn …. kijken. Dat schiet niet op. Leren wel… dat doen we namelijk altijd en constant. Als persoon, als groep, als land, als cultuur. Leren betekent ook veranderen, meegaan in de tijd.

Nu is deze tijd, een tijd van polarisatie. Politieke voorgangers wereldwijd zijn maar al te vaak bezig met het eigen gewin. Het gaat dan niet om mensen, maar om macht. De grootste willen zijn, de rijkste willen zijn, de sterkste willen zijn. Wij zijn geneigd om naar dit soort voorgangers te luisteren. Het probleem ligt bij de ander… zij nemen. Of het nu de chinezen zijn, de polen, of welke andere groep dan ook. Zij nemen…
Nu ook nog onze moorkop.

De wereld is door technologie en mobiliteit een onlosmakelijk geheel. We zullen het met deze wereld samen moeten doen. Dat lukt beter als we proberen samen te leven, begrip te hebben voor elkaar. En ja… ook open te staan voor kleine stapjes in verandering van cultuur. Want hoe graag sommige dat zouden willen vermijden, dat gaat nou eenmaal zo. Daar waar mensen met elkaar samenleven is er een cultuur die altijd in beweging is. Het leeft zoveel fijner om mee te gaan in die flow, zonder druk, maar stapje voor stapje en ieder op zijn eigen tijd en plaats.