Arm Amerika

Foto door Andrew Neel via Pexels

Het komt niet zo vaak voor. Gebeurtenissen die invloed hebben op mijn nachtrust. Maar de nacht van 6 op 7 januari 2021 was onrustig. Beelden via extra journaals, CNN en pushberichten kwamen op de avond van de 6e binnen. Net als die vliegtuigen in die WTC-torens (11-09-2001) of Fortuin die van de wereld werd geschoten (06-05-2002) zal dit een bookmark in de geschiedenis worden.

Amerika het ontdekte nieuwe land van de Europeanen dat ontdekt werd door Christoffel Columbus in 1492. De Vikingen waren er ook al eens een keertje langs geweest. Maar het was Spanje die het land (bloedig) op de kaart zette.
De kolonisatie kwam ten einde in 1789, George Washington werd de eerste president van de Verenigde Staten. De held uit de oorlog met de Britten. De stad Washington is niet voor niks het democratisch hart van het land.

Bij de bestorming van het Capitool moest ik denken aan de bekende televisie serie North and South over families ten tijde van de Burgeroorlog (1861-1865). Je zou zeggen dat deze oorlog, dat leidde tot een miljoen doden en gewonden, een belangrijke lering is geweest. Of niet?

We zijn ruim 150 jaar verder in de geschiedenis en Amerika? Het lijkt wel of de geschiedenis zich gaat herhalen. Ruim 150 miljoen Amerikanen brachten hun stem uit, naar de rode of de blauwe kandidaat. Verliezer Trump haalde net geen 75 miljoen stemmen en winnaar Biden haalde iets meer dan 81 miljoen stemmen. Nog nooit gingen zoveel mensen in dit land naar de stembus. Nog nooit werd duidelijker hoe sterk het land verdeeld is.

Nu is het een utopie te denken dat een bevolking van een land nooit verdeeld is. Dat bestaat niet. Ook ons land is sterk verdeeld. Voor de aanloop naar de verkiezingen in maart zijn bij de kiesraad maar liefst 89 een nieuwe partijnamen geregistreerd. Een record. We zullen zien hoeveel daar uiteindelijk ook mee gaan doen. Kijkend naar Amerika ben ik blij dat mijn wieg hier heeft gestaan. Het is hier niet rood of blauw. Zelfs het traditionele links en rechts verwaterd meer en meer. Om te kunnen regeren moet er altijd worden samengewerkt. Dat zorgt ervoor dat een bevolking die over veel verdeeld is, via het democratisch proces en de vele politieke stromingen die daarin acteren, toch een weg vindt om tegenstellingen te overbruggen.

En dan Amerika, als rijkste democratie ter wereld, wat staat jullie daar nog te wachten? Het land waar het roofkapitalisme is uitgevonden en welig tiert. Waar je alleen je politieke idealen met heel veel geld kan najagen. Waar alleen de ‘dollar’ sturing aan het leven geeft en het morele besef wegebt in een doorgeslagen patriotisme. Niet “Make America Great Again” is belangrijk maar “America United”. Dat brengt jullie verder. Och, arm Amerika, hopelijk komt er, onder een ander politiek gesternte, die kentering.

geen risico?

Een relatief kleine groep (zo’n 25%) heeft zorgen dat het vaccin niet veilig, of niet veilig genoeg is. Een grotere groep zal bijdragen aan het bestrijden van COVID-19 en zo levens helpen sparen. Is dat nou een tegenstelling? Of profiteren van de ander?

Photo by Kevin Grieve

Eerder schreef ik dat we zo langzamerhand in een wereld leven waarin mensen vooral proberen tegenover elkaar te staan. Alleen te gaan voor het eigen gelijk. Doof te zijn voor de ander. De sociale media en met name de algoritmes die daarin fnuikend werk doen helpt daar niet bij. Voor je het weet zit je in de ‘fabelfuik’ en wordt je onbewust bestookt met ongenuanceerde onliners.

In mijn omgeving wordt er hier natuurlijk ook over gesproken. Mij wordt dan ook best wel gevraagd hoe ik er in sta. Want het kan toch niet dat zo snel er al een vaccin is. En natuurlijk recent de nieuwe variant. Het komt voorbij in kranten, in tijdschriften, op sociale media en in de praatprogramma’s.

Steevast kom ik toch altijd uit op het vertrouwen en dat niets zonder risico is. Voor mij zijn dat, denk ik, toch twee belangrijke pilaren. Mag je er op vertrouwen dat…
Niets is zonder risico, maar is het risico wat er dan is voldoende beperkt.
Een andere ‘dooddoener’ die ik ook regelmatig teruggeef is ‘onderzoek alles en behoud het goede’.

Nu nemen de meeste mensen helemaal niet de tijd om hiermee breed aan de gang te gaan. Of mensen gaan alleen op zoek om hun gelijk bevestigd te zien krijgen. In krantenartikelen die best genuanceerd zijn wordt met geel iets gemankeerd. Bijvoorbeeld dat er in Engeland een allergische reactie was bij het vaccineren. (ook een paracetamol kan een allergische reactie geven) Of dat het vaccin misschien iets minder kan werken. (maar dat hoeft niet!) Vervolgens gaat de goegemeente er mee aan de haal. Doet me denken aan de uitspraak van Hugo de Jonge “als het meezit kunnen we de 4e januari met het vaccineren beginnen’. Resultaat: de kamer valt over hem heen, kritische columnisten, want het wordt de 8e januari. Het zat niet helemaal mee…

Heel vaak horen we wel, maar luisteren we niet. We gaan dan aan de haal met brokken van informatie die context missen, maar wel onze mening vormen. Of… en dat is eigenlijk gevaarlijk, lopen we achter iemand aan, want die…
De geschiedenis heeft ons geleerd waar dat toe kan leiden, daar moeten we nooit meer willen zijn.

Daarom is het o zo belangrijk om mensen in hun waarde te laten. Ook als dat een totaal andere is als die van jou. Zelfs als mensen profiteren van wat de meerderheid doet. Er zijn weinig mensen lid van de vakbonden, maar als de lonen in de CAO worden vastgesteld, geldt deze voor iedereen in het CAO. Lid of geen lid en daar kunnen we ook allemaal goed mee leven. De vakbonden doen hun best om mensen te overtuigen lid te worden, maar gaan er niet voor om het CAO alleen voor leden te laten gelden. (als dat al zou kunnen)

Natuurlijk is er een grote juridische doorzettingsmacht beschikbaar als het gaat om de volksgezondheid. Als COVID-19 net zo zou uitpakken als Ebola dan zou er uit een heel ander vaatje worden getapt. Ook door mensen die nu hun zorgen hebben over het vaccin. Voor het uitdoven van COVID-19 wordt door de specialisten verwacht dat daarvoor zo’n 70% van de mensen gevaccineerd moeten zijn.

Dus als mensen aan mij vragen ‘hoe sta jij er in?’
Dan kom ik uit op mijn pilaren.. ik vertrouw de specialist met haar 70% en ik schat in dat het risico dat zij er naast zit beperkt is. De kans dat ik zieker wordt van corona dan van de vaccinatie is vele malen groter. Wat jij doet, moet jij weten. Maar als ik aan de beurt ben laat ik me vaccineren, want ik neem geen risico!

2021

Foto door Oleg Zaicev via Pexels

Op zijn kop…

Het is de laatste maand van 2020. De meteorologische winter is begonnen. We zien uit naar het nieuwe jaar. Het oude jaar gaat de geschiedenisboeken in als het jaar van de pandemie COVID-19. Over ‘tig’ jaar hebben we het over de Spaanse griep, de Hong Kong griep, de Mexicaanse griep en Corona.

We zijn nu gekomen op het punt dat er glorie van hoop aan het eind van deze miserabele tunnel oplicht. In juli werd bericht dat er 163 organisatie bezig waren met het ontwikkelen van een vaccin. Daarvan waren 23 in het stadium dat er getest kon gaan worden op mensen. Op de dag van Sinterklaas is in Rusland het vaccinatieprogramma met Spoetnik V van start gegaan. Engeland volgt snel nog deze maand. Dan, als alle meezit, ook in ons land, zo vanaf 4 januari.

Het virus heeft de wereld en ons op de kop gezet. Wie mij een jaar geleden zou vertellen dat ik met een mondkapje op boodschappen moet doen, zou ik voor gek verklaren. Of elkaar begroeten met de elleboog. Nog maar niet te spreken over dat je iedereen moet ontwijken, omdat anderhalve meter tot heilig is verklaard. En ja, ook mijn handen zijn stuk gewassen en krijgen nog geen tijd om te helen. Echt de wereld is op zijn kop gezet. Wij zijn geconfronteerd met een duivels feit. Wij hebben het heft helemaal niet zo in handen. Wat zo vanzelfsprekend lijkt, kan zo maar anders zijn.

Gelukkig zijn we in de loop van de eeuwen wel veel wijzer geworden. Letterlijk dan…
In de 14e eeuw had de pest een dramatisch effect op de Europese bevolking. Een derde deel van de Europese stierf aan de Zwarte dood. Wereldwijd, zo wordt geschat hebben 75 miljoen mensen het leven gelaten. Van dergelijke cijfers blijft COVID-19 wel weg, al staat de teller nu op 1,7 miljoen. Nee, het is echt niet een griepje, en ja ik weet dat de jaarlijkse griep ook elk jaar onder ouderen en mensen binnen risicogroepen stevig kan toeslaan. Maar echt. Het staat in geen enkele verhouding.

Vroeger tikte we op een oude typemachine. We schreven wat en als het ons niet beviel dan trokken we dat met veel lawaai uit de machine en vouwde het tot een prop. Met een mooi boog gooide we het dan van ons af in de prullenbak.

Bijna symbolisch zou ik zo ook van dit jaar afscheid willen nemen. Het hele jaar met veel lawaai uit de geschiedenis wegtrekken, opvouwen tot een prop en met een grote boog in de prullenbak van het grote niets weggooien. Bijna…

Toch doe ik dat niet, want, er is veel gebeurd. Hele persoonlijke dingen, hele maatschappelijke bewegingen van solidariteit. Mensen hebben zich van mooie, minder mooie en een enkele lelijke kant laten zien. We willen niet vergeten dat afscheid hebben moeten nemen van dierbaren al dan niet door Corona. We willen niet vergeten dat er door de zorg bergen zijn verzet om te zorgen voor wie werd getroffen. Nee, we maken van dit jaar geen prop die we weggooien. Want ook dit jaar kende vele waardevolle momenten waar de geschiedenis van zal leren.

Wel hopen en mogen voorzichtig verwachten dat 2021 het jaar wordt waarin het virus onder controle komt. Dat hele sectoren die zwaar zijn getroffen door de noodzakelijke maatregelen hun wonden kunnen likken. Dat zij de kracht en mogelijkheden vinden om weer verder te kunnen. De douw die we als mensheid en samenleving hebben gekregen zal niet in dat ene jaar meteen weg zijn, maar het is wel de start naar het normale leven.

Happy New Year

Herfst

Ik hou zo van de herfst….

Photo by Mitch Kesler from Pexels

De kleurenpracht van de herfst wordt niet altijd gezien. Maar herfstkleuren ze zijn prachtig. Een kleurenspektakel wat verandering inluidt. Het oude gaat weg, het wordt kaal en dan opnieuw in bloei. Herfst neemt kleurrijk afscheid van het oude en geeft ruimte voor iets nieuws.

Dit jaar 2020 zou voor mij en de familie een zeer bijzonder en feestelijk jaar worden. Huwelijksfeesten, trouwerij, bijzondere mijlpalen in de leeftijd enzovoorts. Het zou van feest tot feest gaan. Toen kwam corona en het werd anders, totaal anders.

Wereldwijd hakte de pandemie er stevig in. Natuurlijk een grote gezondheidscrisis die bestreden moest worden. Maatregelen, beperkingen, onzekerheid, misschien angst en…

Misschien wel door deze crisis werd iets anders bloot gelegd. Namelijk dat de mensheid wel heel erg verdeeld is in vele kampen. Soms staan hele groepen tegen over elkaar. Vandaag 3 november 2020. Verkiezingen in Amerika.Er zijn deskundigen die onlusten niet uitsluiten als er geen duidelijke grote verschillen zijn tussen de rode en blauwe. In eigen land is de discussie verhard en worden politici belaagd door mensen die het gezag niet meer serieus wensen te nemen.

Angst, jaloezie, eigen gelijk, wij tegen zij, rug tegen rug… Het is wat we nu dagelijks voorbij zien komen. Zelfs in de lokale supermarkt voel je je bekeken als je wel of niet een mondkapje draagt. Ogen spreken dan vaak boekdelen.

Persoonlijk moesten we al onze bijzondere momenten voorbij laten gaan. Dat staat in geen verhouding tot wat de pandemie heeft aangericht en nog aanricht. En dan gaat het niet alleen om de gezondheid. Het gaat ook om onze samenleving waarin groepen zich zijn gaan roeren en opstaan tegen wat ons als samenleving bindt. Straks weer verkiezingen en… de partij voor ‘ikke’ bestaat niet. We zijn (zie de politieke verscheidenheid in de partijen) een verdeeld land. Maar we zijn wel één samenleving, één wereld. We zullen het echt met elkaar moeten doen. Elkaar uitmoorden leidt nergens toe, dat heeft de geschiedenis wel geleerd. Mensen die dat denken hebben de civilisatie gemist en moeten nog wat inhalen.

Herfst kleurrijk een periode van afscheid nemen van het oude naar de winter. Daarna lente… groeien, nieuw leven. Niet hetzelfde, nee nieuw leven.

Laten we als mensheid leren van de natuur. Na de winter komt de lente en nieuw leven. Als we ons best doen om dat nieuwe leven te laten groeien als bindmiddel voor een samenleving waarin we niet tegen over elkaar staan, maar wel naast elkaar. Een samenleving waar de waarde niet wordt gemeten door het kapitaal, de oneindige economische groei, maar door het welzijn van mensen.

Zo vlak voor de lente van 2021 mogen we weer naar de stembus om een keuze te maken. Ik ga stemmen voor een partij die het welzijn van mensen het meest belangrijk acht. Belangrijker dan ongebreidelde economische groei , waarvan de winsten vooral in de zakken van de meest kapitaalkrachtige burgers verdwijnen. Want laten we eerlijk zijn. Het is toch niet uit te leggen dat zij, tijdens deze crisis, hun kapitaal met een kwart zien groeien terwijl de hardwerkende kleine horecaondernemer het laatste spaargeld ziet verdwijnen en afhankelijk moet zijn van steunmaatregelen van de overheid. We zijn toch verdorie Amerika niet waar het alleen om geld lijkt te gaan!

Tante Lies

Hoe is met jouw tante Lies?

Ik ben tegen, ik ben voor.

Ik geloof nergens in, ik geloof in iets.

Ik vertrouw op de overheid, de overheid is een instrument van QAnon.

Vaccinatie moeten we verplichten, vaccinatie is alleen maar bedoeld om ons chips in te planten.

Covid 19 is op één plek in China ontstaan, Bill Gates heeft het virus bedacht om ons te kunnen chippen.

Ik doe mee, ik doe niet meer mee.

Ik geloof in God, ik geloof in bovennatuurlijke wezens.

Ik geloof in mezelf, ik ben mezelf al een tijdje kwijt.

Dierenmarkten zijn een broeihaard voor zoönose. Zoönose is een verzinsel door de farmaceutische industrie.

Tante Lies is dood.

Wie is tante Lies, wie is tante, wie is, wie…..

Tante Lies is je buurvrouw….

Oh, ik geloof niet dat ik haar ken…

Hoi Bo, hoe is….

Zomaar een gesprekje tussen twee jonge mannen.

Foto door Miguel Á. Padriñán via Pexels

B Ik lig in het ziekenhuis
A Zo hoezo?
B Corona
A Shit joh…
B Zekers, was een paar weken geleden als vanouds in de Bullit
A Ja, ff lekker uit ons dak, werd wel weer tijd
B Heb Fez ook nog gesproken
A Ja ik ook, was ook ziek hé
B Ook Corona hoorde ik, net als Doortje
A Doortje?
B Ja Doortje is ook ff out, haar vriend Thijs ook
A Shit joh, dat is balen
B Meer dan dat, ik stik zowat joh.. Mijn opa ligt inmiddels op IC en mijn moeder is thuis. Kan niet werken, heeft ook klachten.
A O ja, die werkt in het ziekenhuis hé.
B Yip, nu ff niet dan. Het is wel shit, opa op IC, moeder thuis en ik hoorde dat de Bullit nu dicht is voor 2 maanden. Was een echte uitbraak, meer dan 20 waren het haasje.
A Zo, dat valt tegen, nou ja gelukkig organiseert Damian komend weekend in de schuur van Melle een party…
B <..>
A BO?
B Mijn zus kwam er tussen; opa is dood.
A Zo dat is shit zeg, was zeker ‘dor hout’
B Hum…
A Nou je weet wel oud en versleten, gaat toch een keer dood, toch?
B Hij was mijn beste vriend, kon hem echt vertrouwen hij was nog geen 60 en nog elke dag aan het werk.
A Nou ik ga hangen hoor, sterkte hé

Een hele generatie jonge mensen, jong volwassenen moeten inleveren. Via de YouTube kanalen roepen voor hen bekende Nederlanders op om niet meer mee te doen aan de coronamaatregelen. Het is voor veel van deze jonge mensen een ‘ver van mijn bed’ show. Totdat het dichtbij komt en iemand persoonlijk treft. Voor de grote buitenwereld blijven we stoer, van binnen gaat er iets onherstelbaars kapot.

Als we straks een eind verder zijn en we deze pandemie achter ons hebben zullen we best weer opkrabbelen en het leven weer kunnen leiden zoals we gewend waren. Maar wat onherstelbaar kapot is, is kapot. Daar moeten we mee leren leven. Laten we toch vooral niet tegen over elkaar gaan staan en de gelederen sluiten om zo min mogelijk onherstelbaar kapot te laten gaan.

Dashboard

Het dashboard

Met gezond verstand en medemenselijkheid en bovenal enig respect gaat het ons wel lukken.

Overspoeld worden we momenteel met informatie over de verspreiding van het virus. Wat we wel en wat we niet moeten doen. Autoriteiten, zelf bedachte autoriteiten. Politieke agenda’s. Verborgen agenda’s. De gedragsdeskundigen en de sociologen hebben nog nooit zoveel actueel te bestuderen materiaal voorbij zien komen.

Inmiddels ben ik zelf in een fase van het leven dat ik meer en meer kan spreken vanuit ervaringen en kennis die ik door studie heb opgedaan. Wellicht behoor ik nu voor enkele, relatief kleine, groepen in de samenleving tot…. ja tot wat eigenlijk?

Ja tot wat eigenlijk? Misschien is dat wel de kern van waar we voor staan als individu in een samenleving die worstelt met een virus die alles wat zo vanzelfsprekend leek, omver schopt. Een overheid die ingrijpende maatregelen treft. Ondernemers die hun levenswerk in rook zien opgaan. Sociale verbanden ontwricht en niet te verwerken emoties gedempt. En dan die vraag? Tot welke groep behoor ik?

Gisteren kwam een reportage voorbij in de uitzending van 1 Vandaag. Een zoon vertelde dat zijn vader hem niet meer als zijn zoon beschouwt. De zoon gaat niet mee in de beelden van zijn vader. Hij vindt dat zijn vader meegezogen wordt in een complottheorie die ver van de werkelijkheid staat. Er is niet over te praten. De stelling is opgetrokken. Wat vader zegt en vindt is in zijn optiek de waarheid. De zoon gelooft niet in de ene waarheid en houdt zich meer vast aan wat hij er zelf over leest en onderzoekt. De vader wil niets meer met zijn zoon en de zoon mist zijn vader. “Want we deden heel veel dingen samen, hij was meer een maatje”.

Hoe triest is dit wel niet. Het laat ons in een hele persoonlijke situatie zien dat we heel veel moeite hebben met de situatie die is ontstaan. Ik kijk regelmatig op het dashboard Covid 19 van de overheid (ja, ik geloof daar in) voor de actuele situatie. Probeer daar dan rekening mee te houden. Vandaag kreeg ik een idee voor nog een dashboard. Want zeker is, dat er in elk geval één groep is waartoe ik behoor. De mensheid. Een dashboard van de humanity. Een dashboard waarop we bijhouden hoe het staat met ons gezond verstand, de medemenselijkheid en bovenal respect voor elkaar. Is dat niet veel belangrijker dan welk dashboard dan ook?

Oeps…

Iets om rekening mee te houden

Eerder publiceerde ik een model waarin de impact van het Coronavirus t.o.v. andere ziekte zich verspreidde. In dat model kwam Covid-19 in een half jaar met een zwarte stip op 3 met de meest dodelijke ziekte van dit moment. Meer dan bijvoorbeeld HIV of Malaria.Ik schrok er wel wat van. Ik had het nog nooit zo in de context van andere ziektes bekeken. Komt vooral omdat er nog geen medicijnen zijn. Niet om bang van te worden, maar wel iets om serieus rekening mee te houden. Al zijn de meningen daarover verdeeld.

Van de week verloor Viruswaanzin een kort geding. De overheid neemt goede en gepaste maatregelen. Het virus vergt blijkbaar deze inzet…

Er zijn geluiden van relatief kleine groepen en individuen die Covid-19 als niet veel meer dan een griep beschouwen. Elk jaar sterven er immers mensen ook aan de griep. Ook dan vooral ouderen en mensen met andere aandoeningen. Vandaar de griepprik voor risicogroepen. We willen namelijk voorkomen dat de ‘gewone’ griep oudere mensen en mensen met een zwakkere gezondheid daardoor overlijden.

Covid-19 houdt huis als we niets doen, het maar laten gebeuren. Als we niet in staat zijn solidair te zijn. De economie lijdt er onder, dat is waar, maar….
Het is juist diezelfde economie die alleen kan draaien als mensen gezond zijn. Het idiote idee dat ik deze week hoorde, van een influenceer: “laat al die mensen waarvoor het virus een risico vormt gewoon binnenblijven tot er een vaccin is, dan kunnen wij jongeren er gewoon op uit”. Als al die mensen binnen zouden blijven, dan is er geen economie meer. Mensen uit risicogroepen zijn gewoon aan het werk. Ruim 1,2 miljoen diabetespatiënten, zo’n 1,5 miljoen hartpatiënten. Denk daarbij aan de 50% van de bevolking 18+ met overgewicht.

Stel je eens voor dat al deze mensen op hun handen gaan zitten, binnenblijven en afwachten. Dan valt alles pas echt stil, oeps…

Plussen en minnen…..

We worden er mee groot gebracht. Tegenstellingen. We leren het al op school; op versus neer, meer versus minder, groot versus klein, jong versus oud etc.

Hele lessen worden er aan besteed. Onderscheid maken…
Het is nodig om het verschil te kunnen zien en te maken. Om te kunnen functioneren in een steeds complexer wordende wereld. Het verschil tussen goed en kwaad, wit en zwart, zoet en zuur, plus en min.

Hoe anders wordt het als het leren zien van verschillen leidt tot foutief discrimineren? Of erger nog; racisme!
Het zit niet in de tegenover elkaar gestelde woorden, maar in de lading wat er aan wordt gegeven. Wat voor de één goed is, is voor een ander echt fout. Denk maar eens aan medicatie. De ene mens overleeft door de medicatie, terwijl een ander mens aan dezelfde medicatie ten onder gaat.

We leven inmiddels in een wereld waar politici , ja zelfs wereldleiders, de tegenstellingen vergroten. Het ene goed is alleen goed… al het andere deugt niet. We luisteren er ook niet meer naar… Zelfs niet als a-politieke wetenschappers advies geven wat niet past in het politieke straatje. De gevolgen zijn in de wereldwijde coronacrisis af te lezen. Het is niet best… en ja het is natuurlijk weer het ‘gewone volk’ dat de grootste klappen krijgt.

Tegenstellingen het wordt ons geleerd al vroeg op de lagere school. Wat ik ook heb geleerd op dezelfde school is dat de plus en de min elkaar soms nodig hebben. Vooral als het donker is…

laat het lampje maar branden

In een stil moment moest ik daaraan denken, een lampje, een lichtje dat gaat branden als de plus en min goed met elkaar in verbinding staan.

Het is misschien een kwestie van plussen en minnen, wellicht wat naïef, maar zou het niet helpen als juist in deze tijd de politieke leiders hun best doen om het licht van verbinding te laten schijnen over onze wereld?

Erbarmelijk

daar wordt je niet vrolijk van

Soms springt er een woord op in je gedachte bij een bepaalde gebeurtenis. Zo volgde ik via de Facebook de wekelijkse persconferentie van de Min. President, bij afwezigheid van de premier door Hugo de Jonge. Nu kun je op Facebook reageren op wat voorbij komt ‘live chat’. Gelukkig kun je het uitzetten, maar daar kwam ik wat later achter.

Wat zag ik in een korte tijd een hoop narigheid voorbij komen. Verwensingen, verwijzingen naar dictaturen, gedachtes dat alles een complot is. Er is geen corona, ‘ze willen absolute macht’. “Het volk wordt monddood gemaakt”. En nog veel meer van dit soort negatieve gedoe dat in elk geval niet tot iets positiefs leidt.

Erbarmelijk dacht ik, wat een waanzin en wat bezielt die mensen. Hoe ver heen moet je zijn om je zo te laten gaan?

Al snel kwam, waarschijnlijk door de associatie een ander woord in mijn gedachten; barmhartig.

met medelijden en liefde

Als ik al die narigheid aan woorden, geadresseerd aan een ander mens, zo voorbij zie komen, dan, ja dan vraag ik me echt af of er ook nog wat anders in deze mensen zit. Zouden ze weg lopen van hun medemens of met ze in gesprek gaan? Zouden ze niet toch een deken om iemand heen leggen die het koud heeft.

Natuurlijk zijn het verschillende grootheden, een politicus of een zwerver, maar toch..

allemaal mensen

Naast corona is er ook een andere fenomeen dat wereldwijd de aandacht trekt. Racisme wordt als containerbegrip gebruikt om ongelijkwaardigheid van mensen aan de kaak te stellen. Iedereen die een beetje nadenkt en verder kijkt dan de eigen omgeving, kan niet anders dan beamen dat we daar nog een wereld in te winnen hebben. Corona is een virus en overkomt ons, maar hoe we met elkaar omgaan overkomt ons niet. Dat doen we zelf, door ons gedrag, onze manier van uiten. De grote meerderheid van de mensheid laat niet van zich horen en leiden hun leven. Relatief kleine groepen, al dan niet aangevoerd door sommige roeptoeters die alleen in zichzelf geloven, zij trekken de aandacht. Gelukkig zijn er ook mensen uit die grote meerderheid die af en toe wel van zich laten horen. De stem van de nuance, de stem van verbinden, de stem van respect voor ieder individu, de stem van…

Linksom of rechtsom we zijn mensen aan elkaar gegeven om er wat van te maken in deze wereld, laten we leren van onze geschiedenis en niet weer de fouten maken van een wereld in verdeeldheid. Het begint bij één en het moddert verder, tenzij we het een halt toeroepen. Dat begint bij een andere één die in de spiegel kijkt en begrijpt dat dit niet de goede toon is die een samenleving verder brengt. Ik kijk regelmatig in die spiegel, en jij?