Lekker

Een goed gevulde tafel
Foto door Daria Shevtsova via Pexels

We zijn een maand verder, toen ik schreef over het plateau. In mijn bespiegelingen sprak ik de hoop en moed uit dat de modelleurs van het RIVM over het algemeen goed inschatten hoe het verloop van de pandemie zal gaan. Ook nu kunnen we achteraf vaststellen dat er goed is ingeschat. De corona cijfers gaan de goede kant op.

De komende weken zal er weer een stap worden genomen naar de ontsluiting van de maatschappij. Stap 3 staat op stapel. We mogen met meer mensen (4) binnen en buiten zijn. We kunnen meer recreëren, uit eten, naar het theater, sporten. Natuurlijk met inachtneming van de basisregels en met reserveren en maximale groepsgrootte. Eerder waren de terrassen weer open. Als koeien in de wei werd er op afgestormd om in de beperkte tijd, ondanks niet al te best weer, de dorst te lessen.

Op een ander deel van de aardkloot loopt het nog niet zo lekker. Dramatische beelden uit India en protesterende Japanners die geen Olympische Spelen willen, omdat de zorg om dreigt te vallen. Nog maar niet te spreken over die delen van de wereld waar het vaccineren nog ver weg is. Toch…

Toch in dit deel van de wereld maken we ons op voor een mooie zomer, terrasjes, Griekenland, we kunnen weer vliegen, er rijden meer treinen. Eind juni nog meer open, nog meer mogelijk, evenementen weer toegestaan. Wie weet de Tilburgse Kermis. Maar toch…

Maar toch, hoe dan die pandemie? Zijn we er vanaf? Kan alles weer? Natuurlijk zijn we er niet vanaf. De wereld zal nog wel een jaar of wat doormodderen met COVID-19. Een wereldwijde groepsimmunologie vergt heel wat vaccins. De rijkere landen zorgen wel goed voor zichzelf en nemen ook wat verantwoordelijkheid naar de armere landen. Maar het oeroude eerst wij en dan de rest, eigen volk eerst enz. telt nog wel. Solidariteit is soms maar beperkt aanwezig. Toch…

Toch is het wel begrijpelijk dat overheden dit soort keuzes maakt. Kijk eens naar de samenleving. Hoor de noodkreten, zie de demonstraties en soms de anarchie die hier en daar de kop opsteekt. Het volk mort. Geen brood, geen spelen, dat houdt het volk niet langer vol. Alles is relatief, maar toch…

Als overheid kun je idealistische motieven hebben, maar toch is de overheid ook de dienaar van het volk. Het volk kiest en geeft ook richting aan idealen. Nu hoop ik maar en vertrouw ik erop dat ons land zich niet ontpopt als een narcistische staat van bruin hemden. Dat wij ons solidair zullen opstellen en actief onze bijdrage leveren aan de arme landen, zodat zij ook kunnen vaccineren. Als ik dan straks, tijdens mijn vakantie, op een terrasje goed gegeten heb. Ik, met een fijn gevoel kan zeggen; “dat was lekker”.


Help…

We zitten op een plateau

Foto door JACK REDGATE via Pexels

Het valt niet mee. In de ziekenhuizen wordt gevreesd voor code zwart en komende week gaan de terrassen open. Het voorjaar klopt tegen ons soms zwarte gemoed. We hebben het er wel mee gehad, code zwart of niet. Het maatschappelijke elastiekje staat op knappen. Het kabinet buigt mee, met een verantwoord risico. We zitten al een tijdje op een plateau.

Nu weet ik niet zo heel veel van een plateau. Ik hoorde er wel eens van bij een wielrennerscours. Het peloton is dan een periode aan het stijgen en bereiken dan in het gebergte een plateau. Even gaat het dan niet meer omhoog en dan volgt er een plat stukje wat leidt naar de afdaling. Die fietsers nemen even rust, het jackje wordt dichtgeritst, de afdaling kan komen.

Nu zitten we met de coronacrisis ook op het plateau. De top is bereikt, maar anders dan de fietsers is er geen tijd voor rust. De kleding voor de IC-medewerkers waren al dichtgeritst en de afdaling, komt die wel op tijd?

Een verantwoord risico op basis van modellen met een stevige bandbreedte van afwijkingen. Gebaseerd op vaccinatie en mensen die al eerder het virus hebben ondergaan. Maar ook op basis van het handhaven en gematigd versoepelen van maatregelen.

Anders dan gesuggereerd is wat nu voor de 28e is aangekondigd in zijn geheel niet van invloed op het huidige plateau en de drukte in de zorg. Zelfs niet voor de komende 2 á 3 weken. Het plateau van nu is het resultaat wat een week of 2 á 3 geleden in de samenleving heeft plaatsgevonden.

Volgens de modellen van de modelleurs van het RIVM zullen we eind april, begin mei beginnen met de afdaling. Dan zal de druk in de zorg afnemen en de samenleving steeds meer bescherming opbouwen, door vaccinatie. Daarom is het credo ook vaccineren, vaccineren en vaccineren.

Een belangrijk woordje in dit geheel is ‘risicoschatting’. Het kabinet besluit op basis van modellen die voorspellen in de toekomst. Wetenschappers uit de zorg zouden liever wachten en willen zien dat de afdaling al was ingezet. Het kabinet besluit anders. Help… of wordt achteraf geconstateerd dat het een verantwoord risico was.

Misschien, om enig geruststellend gevoel te voeden. De modelleurs van het RIVM hebben tot nu goed weten schatten en zijn we vrijwel altijd binnen aan de goede kant van marges uitgekomen. Hopelijk klopt het nu ook en is het toch over een paar weken ‘geen help’.

Klaar mee

Het duurt nog even…

Deze week hadden we weer een persconferentie. De verwachtingen waren niet zo hoopvol. Sterker nog, het ziet er niet goed uit. Dus eigenlijk mogen we nog niet mopperen. Avondklok wordt aangepast aan de zomertijd. Gevoelsmatig begrijpelijk. Andere versoepelingen bleven uit. Reizen naar het buitenland in mei was al niet meer in beeld. Verder bijna een ritueel aan herhalingen. Het is net zo voorspelbaar als de beursschommelingen.

Het geluid wat we nu heel veel horen is “we zijn er wel klaar mee”. Het tegengeluid: “het virus nog niet met ons”. Feiten, frames, whappies, schapen, het komt allemaal voorbij. Net als Frank de Boer of was het nou Roland de Boer, of heb ik ze nu allebei gezien? Verwarrend, de één had het over Qatar de ander over Turkije. Ze lijken ook zo op elkaar, zelfs het geluid wat uit hun mond komt.

Een week van heel veel verwarring dus. Ben ik nou een schaap? Of, ik weet het zelf niet zo goed meer. Ik volg het nieuws, loop niet achter alles en iedereen aan. Onderzoek, luister, lees en trek mijn eigen conclusies. Nu was het deze week wel heel veel. Zelfs vandaag nog. Een minister, of was het nou een verkenner, of… nou ja, ze bleek Corona te hebben en weg was ze. Nog wel even snel een foto, oeps uitlekken van enkele ‘persoonlijke’ aantekeningen over het opzijzetten van een volksvertegenwoordiger die zijn sporen heeft verdiend. Paar uur later, weer ministers, of nee toch verkenners…

Wat een week, ik ben er wel even klaar mee.

Troje

Video door olia danilevich via Pexels

Studentikoze grapjes kunnen mensen lang achtervolgen. Zo verscheen er enkele jaren terug nog een foto van Thierry Baudet op twitter. Zie linkje. Een provocerende Thierry lachend naar de camera met een ‘fout’ boek. Nu zijn we jaren verder, het gele vale T-shirtje is ingeruild voor een pak. Thierry is een bon vivant, rechtervleugel bespeler geworden van zijn eigen opgerichte beweging.

Een beweging die zomaar, in elk geval 1 keer, de meeste stemmen naar zich toe wist te trekken. Was het de charmante, welbespraakte man. Misschien wel de ideale schoonzoon die dit voor elkaar kreeg? Of vind een deel van het landelijk stemvee de zittende politieke magistraat niet rechts genoeg? Willen we echt terug naar de jaren ’50 van de vorige eeuw? Spruitjes en grenzen.

Of zijn we meer dan landelijk stemvee? Nemen we de moeite om ons te verdiepen in de ideeën van partijen van de mensen, de ideologen achter de partij. Weten we waar een politieke beweging voor staat? Welke democratische ruimte er is? Hoe sociaal een partij echt is?

Nadat Forum de grootste was geworden en Thierry helemaal losging in zijn overwinningsspeech met zijn, voor de ‘gewone’ man/vrouw, onbegrijpelijke uil van Minerva op de proppen kwam, bekroop mij een gevoel. Wat wilde deze man nou werkelijk met zijn beweging? In zijn uitingen proef je het er zo tussendoor.

Democratie heeft een achilleshiel vergelijkbaar met het paard van Troje. Mensen die niet zoveel met democratie hebben, kunnen via dezelfde democratische beginselen onderdeel worden van het democratisch systeem.

Al langere tijd hangt er een bruine geur om Forum en zijn roerganger. Klokkenluiders uit de beweging hebben berichten gedeeld met de journalistiek die eigenlijk niet onverwacht waren. Thierry vindt het briefgeheim. Journalisten vinden dat de kiezers recht hebben op hoe politieke roergangers in het leven staan. Rutte kwalificeerde de teksten als homofoob en racistisch. Ziet geen enkele samenwerking meer zitten.

Nu leven we in een democratie en in een vrij land. Dus Thierry en zijn geestverwanten mogen vinden en onderling communiceren wat ze willen. Zo mogen wij als stemmers weten hoe eventuele politieke bestuurders, roergangers, in het leven staan. Of zij discriminatie op basis van ras of seksuele geaardheid, wel of niet, echt als een probleem zien. Ook dat is mogelijk in een vrij land. Dat komt soms niet zo goed uit. Zeker niet als je als wolf in schaapskleren een paard van Troje tracht binnen te rijden in het te veroveren land. Of het studentikoos, dom, elitair of wat dan ook is. Volgens mij zit ons mooie land hier niet op te wachten.


Uitlokking

Een simpele klik, strafbaar feit, strafblad. Oeps!

De avondklok. Voor slechts een heel klein deel van de samenleving een aanleiding om eens lekker te gaan rellen. We plunderen en gaan mensen uitnodigen om een bakje koffie te drinken op verboden terrein. Oeps, natte voeten, stevige hoofdwond door de straal.

Crowdfunding. Initiatieven om, onderverzekerde of niet verzekerde, ondernemers wiens winkel vernield en/of geplunderd te helpen met financiële steun. Ik hoorde een ondernemer voorbij komen wiens 10-tallen ruiten compleet uit de sponningen zijn geslagen.

En dan iemand in de rechtszaal volgens het snelrecht. Heeft een berichtje geplaatst en wat gedeeld en ge(re)tweet. Lekker rellen met z’n allen, lachen joh…
De rechtbankverslaggever doet verslag: “ze hebben geen flauw benul en schrikken zich kapot van de eisen’. De advocaat: Hij is 19 en heeft een baantje, gaat een opleiding beginnen. Die steen raapte hij even op en hij weet echt niet hoe dat vuurwerk in zijn zak kwam. Die agent heeft de verkeerde te pakken, hij gooide die steen niet naar die fotograaf. Lekker rellen met z’n allen, lachen joh…

De psychiater en filosoof. Ik begrijp niet waarom iedereen nu zo verbaast is. Met de jaarwisseling lijken sommige steden wel een oorlogsgebied. En we (?) vinden het ‘normaal’ in ons tolerante en individualistische doorgeschoten land. Het buitenland kijkt met grote verbazing naar dit ‘soort’ folklore van het land.

Gelukkig lijkt de geest weer wat in de fles te verdwijnen. Laten we hopen dat de meeste mensen die dachten aan ‘lekker ff rellen’ nu beseffen dat ze ook in ons doorgeschoten tolerante, individualistische land een grens zijn over gegaan.
Een grens die al wordt getrokken op de sociale media. Even ‘oproepen’ kan zomaar een strafblad opleveren en een gevangenisstraf. Weg baantje, weg opleiding.

Een andere geest komt uit dezelfde fles. De geest van op elkaar betrokken zijn. Mensen pakte de bezem, stevige mannen en wellicht vrouwen van de plaatselijke voetbalclub lieten zich preventief zien. GeenStijl toonde WelStijl.

Een pandemie raast over de wereld en alle zeilen moeten worden bijgezet om deze het hoofd te kunnen bieden. Inmiddels is Hugo de Jonge tot de nationale kop van jut gemaakt. Wel fijn om iemand te hebben die je overal de schuld van kan geven. Blijf jezelf lekker buiten schot en hoef je zelf je handen niet vuil te maken en kun je lekker zuur langs de zijlijn blijven roepen.

Het is een lange adem en vele mensen zien hun dromen vervagen. De overheid geeft heel veel geld uit om zoveel mogelijk ‘in de lucht’ te houden. Ook Hugo de Jonge. Niet alles lukt, niet alles klopt, niet alles is foutloos, niet alles is…

Maar toch…. toch ben ik blij dat mijn wieg in dit land heeft gestaan, want om met de Zeeuwen te spreken “we worstelen, maar komen weer boven”.

Arm Amerika

Foto door Andrew Neel via Pexels

Het komt niet zo vaak voor. Gebeurtenissen die invloed hebben op mijn nachtrust. Maar de nacht van 6 op 7 januari 2021 was onrustig. Beelden via extra journaals, CNN en pushberichten kwamen op de avond van de 6e binnen. Net als die vliegtuigen in die WTC-torens (11-09-2001) of Fortuin die van de wereld werd geschoten (06-05-2002) zal dit een bookmark in de geschiedenis worden.

Amerika het ontdekte nieuwe land van de Europeanen dat ontdekt werd door Christoffel Columbus in 1492. De Vikingen waren er ook al eens een keertje langs geweest. Maar het was Spanje die het land (bloedig) op de kaart zette.
De kolonisatie kwam ten einde in 1789, George Washington werd de eerste president van de Verenigde Staten. De held uit de oorlog met de Britten. De stad Washington is niet voor niks het democratisch hart van het land.

Bij de bestorming van het Capitool moest ik denken aan de bekende televisie serie North and South over families ten tijde van de Burgeroorlog (1861-1865). Je zou zeggen dat deze oorlog, dat leidde tot een miljoen doden en gewonden, een belangrijke lering is geweest. Of niet?

We zijn ruim 150 jaar verder in de geschiedenis en Amerika? Het lijkt wel of de geschiedenis zich gaat herhalen. Ruim 150 miljoen Amerikanen brachten hun stem uit, naar de rode of de blauwe kandidaat. Verliezer Trump haalde net geen 75 miljoen stemmen en winnaar Biden haalde iets meer dan 81 miljoen stemmen. Nog nooit gingen zoveel mensen in dit land naar de stembus. Nog nooit werd duidelijker hoe sterk het land verdeeld is.

Nu is het een utopie te denken dat een bevolking van een land nooit verdeeld is. Dat bestaat niet. Ook ons land is sterk verdeeld. Voor de aanloop naar de verkiezingen in maart zijn bij de kiesraad maar liefst 89 een nieuwe partijnamen geregistreerd. Een record. We zullen zien hoeveel daar uiteindelijk ook mee gaan doen. Kijkend naar Amerika ben ik blij dat mijn wieg hier heeft gestaan. Het is hier niet rood of blauw. Zelfs het traditionele links en rechts verwaterd meer en meer. Om te kunnen regeren moet er altijd worden samengewerkt. Dat zorgt ervoor dat een bevolking die over veel verdeeld is, via het democratisch proces en de vele politieke stromingen die daarin acteren, toch een weg vindt om tegenstellingen te overbruggen.

En dan Amerika, als rijkste democratie ter wereld, wat staat jullie daar nog te wachten? Het land waar het roofkapitalisme is uitgevonden en welig tiert. Waar je alleen je politieke idealen met heel veel geld kan najagen. Waar alleen de ‘dollar’ sturing aan het leven geeft en het morele besef wegebt in een doorgeslagen patriotisme. Niet “Make America Great Again” is belangrijk maar “America United”. Dat brengt jullie verder. Och, arm Amerika, hopelijk komt er, onder een ander politiek gesternte, die kentering.

geen risico?

Een relatief kleine groep (zo’n 25%) heeft zorgen dat het vaccin niet veilig, of niet veilig genoeg is. Een grotere groep zal bijdragen aan het bestrijden van COVID-19 en zo levens helpen sparen. Is dat nou een tegenstelling? Of profiteren van de ander?

Photo by Kevin Grieve

Eerder schreef ik dat we zo langzamerhand in een wereld leven waarin mensen vooral proberen tegenover elkaar te staan. Alleen te gaan voor het eigen gelijk. Doof te zijn voor de ander. De sociale media en met name de algoritmes die daarin fnuikend werk doen helpt daar niet bij. Voor je het weet zit je in de ‘fabelfuik’ en wordt je onbewust bestookt met ongenuanceerde onliners.

In mijn omgeving wordt er hier natuurlijk ook over gesproken. Mij wordt dan ook best wel gevraagd hoe ik er in sta. Want het kan toch niet dat zo snel er al een vaccin is. En natuurlijk recent de nieuwe variant. Het komt voorbij in kranten, in tijdschriften, op sociale media en in de praatprogramma’s.

Steevast kom ik toch altijd uit op het vertrouwen en dat niets zonder risico is. Voor mij zijn dat, denk ik, toch twee belangrijke pilaren. Mag je er op vertrouwen dat…
Niets is zonder risico, maar is het risico wat er dan is voldoende beperkt.
Een andere ‘dooddoener’ die ik ook regelmatig teruggeef is ‘onderzoek alles en behoud het goede’.

Nu nemen de meeste mensen helemaal niet de tijd om hiermee breed aan de gang te gaan. Of mensen gaan alleen op zoek om hun gelijk bevestigd te zien krijgen. In krantenartikelen die best genuanceerd zijn wordt met geel iets gemankeerd. Bijvoorbeeld dat er in Engeland een allergische reactie was bij het vaccineren. (ook een paracetamol kan een allergische reactie geven) Of dat het vaccin misschien iets minder kan werken. (maar dat hoeft niet!) Vervolgens gaat de goegemeente er mee aan de haal. Doet me denken aan de uitspraak van Hugo de Jonge “als het meezit kunnen we de 4e januari met het vaccineren beginnen’. Resultaat: de kamer valt over hem heen, kritische columnisten, want het wordt de 8e januari. Het zat niet helemaal mee…

Heel vaak horen we wel, maar luisteren we niet. We gaan dan aan de haal met brokken van informatie die context missen, maar wel onze mening vormen. Of… en dat is eigenlijk gevaarlijk, lopen we achter iemand aan, want die…
De geschiedenis heeft ons geleerd waar dat toe kan leiden, daar moeten we nooit meer willen zijn.

Daarom is het o zo belangrijk om mensen in hun waarde te laten. Ook als dat een totaal andere is als die van jou. Zelfs als mensen profiteren van wat de meerderheid doet. Er zijn weinig mensen lid van de vakbonden, maar als de lonen in de CAO worden vastgesteld, geldt deze voor iedereen in het CAO. Lid of geen lid en daar kunnen we ook allemaal goed mee leven. De vakbonden doen hun best om mensen te overtuigen lid te worden, maar gaan er niet voor om het CAO alleen voor leden te laten gelden. (als dat al zou kunnen)

Natuurlijk is er een grote juridische doorzettingsmacht beschikbaar als het gaat om de volksgezondheid. Als COVID-19 net zo zou uitpakken als Ebola dan zou er uit een heel ander vaatje worden getapt. Ook door mensen die nu hun zorgen hebben over het vaccin. Voor het uitdoven van COVID-19 wordt door de specialisten verwacht dat daarvoor zo’n 70% van de mensen gevaccineerd moeten zijn.

Dus als mensen aan mij vragen ‘hoe sta jij er in?’
Dan kom ik uit op mijn pilaren.. ik vertrouw de specialist met haar 70% en ik schat in dat het risico dat zij er naast zit beperkt is. De kans dat ik zieker wordt van corona dan van de vaccinatie is vele malen groter. Wat jij doet, moet jij weten. Maar als ik aan de beurt ben laat ik me vaccineren, want ik neem geen risico!

2021

Foto door Oleg Zaicev via Pexels

Op zijn kop…

Het is de laatste maand van 2020. De meteorologische winter is begonnen. We zien uit naar het nieuwe jaar. Het oude jaar gaat de geschiedenisboeken in als het jaar van de pandemie COVID-19. Over ‘tig’ jaar hebben we het over de Spaanse griep, de Hong Kong griep, de Mexicaanse griep en Corona.

We zijn nu gekomen op het punt dat er glorie van hoop aan het eind van deze miserabele tunnel oplicht. In juli werd bericht dat er 163 organisatie bezig waren met het ontwikkelen van een vaccin. Daarvan waren 23 in het stadium dat er getest kon gaan worden op mensen. Op de dag van Sinterklaas is in Rusland het vaccinatieprogramma met Spoetnik V van start gegaan. Engeland volgt snel nog deze maand. Dan, als alle meezit, ook in ons land, zo vanaf 4 januari.

Het virus heeft de wereld en ons op de kop gezet. Wie mij een jaar geleden zou vertellen dat ik met een mondkapje op boodschappen moet doen, zou ik voor gek verklaren. Of elkaar begroeten met de elleboog. Nog maar niet te spreken over dat je iedereen moet ontwijken, omdat anderhalve meter tot heilig is verklaard. En ja, ook mijn handen zijn stuk gewassen en krijgen nog geen tijd om te helen. Echt de wereld is op zijn kop gezet. Wij zijn geconfronteerd met een duivels feit. Wij hebben het heft helemaal niet zo in handen. Wat zo vanzelfsprekend lijkt, kan zo maar anders zijn.

Gelukkig zijn we in de loop van de eeuwen wel veel wijzer geworden. Letterlijk dan…
In de 14e eeuw had de pest een dramatisch effect op de Europese bevolking. Een derde deel van de Europese stierf aan de Zwarte dood. Wereldwijd, zo wordt geschat hebben 75 miljoen mensen het leven gelaten. Van dergelijke cijfers blijft COVID-19 wel weg, al staat de teller nu op 1,7 miljoen. Nee, het is echt niet een griepje, en ja ik weet dat de jaarlijkse griep ook elk jaar onder ouderen en mensen binnen risicogroepen stevig kan toeslaan. Maar echt. Het staat in geen enkele verhouding.

Vroeger tikte we op een oude typemachine. We schreven wat en als het ons niet beviel dan trokken we dat met veel lawaai uit de machine en vouwde het tot een prop. Met een mooi boog gooide we het dan van ons af in de prullenbak.

Bijna symbolisch zou ik zo ook van dit jaar afscheid willen nemen. Het hele jaar met veel lawaai uit de geschiedenis wegtrekken, opvouwen tot een prop en met een grote boog in de prullenbak van het grote niets weggooien. Bijna…

Toch doe ik dat niet, want, er is veel gebeurd. Hele persoonlijke dingen, hele maatschappelijke bewegingen van solidariteit. Mensen hebben zich van mooie, minder mooie en een enkele lelijke kant laten zien. We willen niet vergeten dat afscheid hebben moeten nemen van dierbaren al dan niet door Corona. We willen niet vergeten dat er door de zorg bergen zijn verzet om te zorgen voor wie werd getroffen. Nee, we maken van dit jaar geen prop die we weggooien. Want ook dit jaar kende vele waardevolle momenten waar de geschiedenis van zal leren.

Wel hopen en mogen voorzichtig verwachten dat 2021 het jaar wordt waarin het virus onder controle komt. Dat hele sectoren die zwaar zijn getroffen door de noodzakelijke maatregelen hun wonden kunnen likken. Dat zij de kracht en mogelijkheden vinden om weer verder te kunnen. De douw die we als mensheid en samenleving hebben gekregen zal niet in dat ene jaar meteen weg zijn, maar het is wel de start naar het normale leven.

Happy New Year

Herfst

Ik hou zo van de herfst….

Photo by Mitch Kesler from Pexels

De kleurenpracht van de herfst wordt niet altijd gezien. Maar herfstkleuren ze zijn prachtig. Een kleurenspektakel wat verandering inluidt. Het oude gaat weg, het wordt kaal en dan opnieuw in bloei. Herfst neemt kleurrijk afscheid van het oude en geeft ruimte voor iets nieuws.

Dit jaar 2020 zou voor mij en de familie een zeer bijzonder en feestelijk jaar worden. Huwelijksfeesten, trouwerij, bijzondere mijlpalen in de leeftijd enzovoorts. Het zou van feest tot feest gaan. Toen kwam corona en het werd anders, totaal anders.

Wereldwijd hakte de pandemie er stevig in. Natuurlijk een grote gezondheidscrisis die bestreden moest worden. Maatregelen, beperkingen, onzekerheid, misschien angst en…

Misschien wel door deze crisis werd iets anders bloot gelegd. Namelijk dat de mensheid wel heel erg verdeeld is in vele kampen. Soms staan hele groepen tegen over elkaar. Vandaag 3 november 2020. Verkiezingen in Amerika.Er zijn deskundigen die onlusten niet uitsluiten als er geen duidelijke grote verschillen zijn tussen de rode en blauwe. In eigen land is de discussie verhard en worden politici belaagd door mensen die het gezag niet meer serieus wensen te nemen.

Angst, jaloezie, eigen gelijk, wij tegen zij, rug tegen rug… Het is wat we nu dagelijks voorbij zien komen. Zelfs in de lokale supermarkt voel je je bekeken als je wel of niet een mondkapje draagt. Ogen spreken dan vaak boekdelen.

Persoonlijk moesten we al onze bijzondere momenten voorbij laten gaan. Dat staat in geen verhouding tot wat de pandemie heeft aangericht en nog aanricht. En dan gaat het niet alleen om de gezondheid. Het gaat ook om onze samenleving waarin groepen zich zijn gaan roeren en opstaan tegen wat ons als samenleving bindt. Straks weer verkiezingen en… de partij voor ‘ikke’ bestaat niet. We zijn (zie de politieke verscheidenheid in de partijen) een verdeeld land. Maar we zijn wel één samenleving, één wereld. We zullen het echt met elkaar moeten doen. Elkaar uitmoorden leidt nergens toe, dat heeft de geschiedenis wel geleerd. Mensen die dat denken hebben de civilisatie gemist en moeten nog wat inhalen.

Herfst kleurrijk een periode van afscheid nemen van het oude naar de winter. Daarna lente… groeien, nieuw leven. Niet hetzelfde, nee nieuw leven.

Laten we als mensheid leren van de natuur. Na de winter komt de lente en nieuw leven. Als we ons best doen om dat nieuwe leven te laten groeien als bindmiddel voor een samenleving waarin we niet tegen over elkaar staan, maar wel naast elkaar. Een samenleving waar de waarde niet wordt gemeten door het kapitaal, de oneindige economische groei, maar door het welzijn van mensen.

Zo vlak voor de lente van 2021 mogen we weer naar de stembus om een keuze te maken. Ik ga stemmen voor een partij die het welzijn van mensen het meest belangrijk acht. Belangrijker dan ongebreidelde economische groei , waarvan de winsten vooral in de zakken van de meest kapitaalkrachtige burgers verdwijnen. Want laten we eerlijk zijn. Het is toch niet uit te leggen dat zij, tijdens deze crisis, hun kapitaal met een kwart zien groeien terwijl de hardwerkende kleine horecaondernemer het laatste spaargeld ziet verdwijnen en afhankelijk moet zijn van steunmaatregelen van de overheid. We zijn toch verdorie Amerika niet waar het alleen om geld lijkt te gaan!

Tante Lies

Hoe is met jouw tante Lies?

Ik ben tegen, ik ben voor.

Ik geloof nergens in, ik geloof in iets.

Ik vertrouw op de overheid, de overheid is een instrument van QAnon.

Vaccinatie moeten we verplichten, vaccinatie is alleen maar bedoeld om ons chips in te planten.

Covid 19 is op één plek in China ontstaan, Bill Gates heeft het virus bedacht om ons te kunnen chippen.

Ik doe mee, ik doe niet meer mee.

Ik geloof in God, ik geloof in bovennatuurlijke wezens.

Ik geloof in mezelf, ik ben mezelf al een tijdje kwijt.

Dierenmarkten zijn een broeihaard voor zoönose. Zoönose is een verzinsel door de farmaceutische industrie.

Tante Lies is dood.

Wie is tante Lies, wie is tante, wie is, wie…..

Tante Lies is je buurvrouw….

Oh, ik geloof niet dat ik haar ken…