Ieder voor zich…

De week is nog niet eens voorbij. Het is donderdag… Toch al een gevoel dat het weekend is. Volgens mij komt dat gevoel weg bij ‘vrij’ zijn.
Vrij ben ik namelijk de komende weken. Zelf noem ik dat kerstreces. Geen vakantie…..

Als Sinterklaas het land verlaten heeft, de zwarte pieten discussie in elk geval voor een paar maanden stokt, dan blikken we vooruit naar het volgende feest. Kerstmis. Voor vele de kerstvakantie in aantocht, voor andere geen vakantie, maar dan toch een feest om deze dagen met elkaar door te brengen. Even dat gevoel van…

Op een ritje rond de klok van hoorde ik bij “dit is de dag” een debatje op de radio. Het ging over de vrije dagen die we betitelen als nationale vrije dagen zoals we die kennen met Kerstmis en Pasen, maar ook Koningsdag. Veel van deze dagen komen vanuit een eeuwenoude cultuuroverdracht. Vooral vanuit de christelijke traditie.

Een religiewetenschapper pleitte voor het afschaffen van de vrije dagen op de geëigende momenten met kerstmis, Pasen, Pinksteren etc. Hij is voorstander dat mensen hun eigen (nationale) vrije dagen mogen kiezen op de momenten dat hij/zij of een groep gelijkgestemden dit willen.
De andere meneer was volgens mij iemand van een kerk die dat helemaal niet zag zitten. Het viel me op dat hij wat wegbleef van de christelijke betekenis van deze dagen, maar vooral argumenten gaf om als natie op gezette dagen met elkaar vrij te zijn om stil te staan bij…
Bijvoorbeeld: kleinkinderen die bij opa en oma met Pasen naar eieren zoeken, of het kerstdiner met de hele familie met kerst.

De religiewetenschapper probeerde de meneer van de kerk te overtuigen en andersom. De discussie was voorbij, maar ik bleef toch nog wat nadenken over de uitgewisselde argumenten. Ik kwam tot de conclusie dat het weer uitkwam op individualistische vrijheid versus de vrijheid van groepen. Of anders geformuleerd, ieder voor zich, of samen. Doet me denken aan een gezegde: “Ieder voor zich, God voor ons allen”

Wellicht verklaard dit gezegde waarom we toch als samenleving, in het algemeen, groot belang hechten aan deze traditionele vrije feestdagen die binnen de kerk nog een andere beleving kennen.